|
Eind 2006/begin 2007 voerde de NVVS actie voor een rechtvaardiger vergoeding van hoortoestellen. Eén van de eisen, recht op vergoeding bij eenzijdig gehoorverlies, kwam als motie in de Kamer - maar kreeg helaas geen meerderheid. Hieronder kunt u in chronologische volgorde nalezen hoe de actie zich ontvouwde. Ook kunt u de ervaringen van hoortoestelgebruikers nalezen, die stuk voor stuk duidelijk maken dat een rechtvaardiger vergoeding noodzakelijk is. De NVVS zet achter de schermen haar lobby op politiek en ambtelijk niveau door.
16 februari 2007: motie eenzijdig gehoorverlies verworpen De motie-Kant over vergoeding van hoortoestellen per oor (30800-XVI, nr. 90 werd op 16 februari jl. in stemming gebracht in de Tweede Kamer. Regeringspartijen PvdA, CDA en Christen Unie stemden tegen, daarmee werd de motie verworpen.
8 februari: NOAH en NVVS schrijven politici NOAH en NVVS wendden zich op 7 februari tot politieke partijen om hen te bewegen de motie-Kant te steunen. Het Nationaal Overleg Audiologische Hulpmiddelen (NOAH), met daarin alle partijen in de `hoorzorg`, wijst vooral op het deprivatie-effect op het gehoor wanneer geen hoortoestel wordt aangepast. Dit effect is wetenschappelijk onderbouwd in een advies van het College voor Zorgverzekeringen. De NVVS wijst op de ervaringen van mensen met een eenzijdige gehoorverlies: zij doen, onder andere op de reactie-pagina op deze website, heldere uitspraken over nut, noodzaak en betaalbaarheid van een hoortoestel.
30 januari: Motie eenzijdig gehoorverlies `aangehouden` De motie voor het vergoeden van een hoortoestel bij eenzijdig gehoorverlies, ingebracht bij de behandeling van de VWS-begroting voor 2007, wordt op 30 januari door indiener Agnes Kant `aangehouden`: de motie wordt nog even niet in stemming gebracht. Achter de politieke schermen vindt druk overleg plaats.
26 januari: Minister `ontraadt` motie eenzijdig gehoorverlies Minister Hoogervorst reageerde op de motie van Agnes Kant over het vergoeden van een hoortoestel bij eenzijdig gehoorverlies, met het ontraden van de motie. Hij wil de kwestie doorschuiven naar zijn opvolger.
18 januari 2007: In de Tweede Kamer brengt Agnes Kant (SP) donderdag 18 januari jl., tijdens de behandeling van de VWS-begroting, een motie in om vergoeding van een hoortoestel mogelijk te maken wanneer iemand een eenzijdig gehoorverlies heeft. De motie komt rechtstreeks voort uit de actie van de NVVS voor een betere vergoeding van hoorhulpmiddelen. De inzet en argumentatie voor de actie van december 2006/februari 2007: Het is zeer onrechtvaardig dat hoortoestelgebruikers zo veel moeten bijbetalen voor de aanschaf van een hoortoestel. Want bijbetalen bovenop de vergoeding die nu geboden wordt, doen mensen niet uit overwegingen van luxe of een kek modelletje. Nee: bijbetalen is bittere noodzaak. Het basistoestel is voor veel slechthorenden onvoldoende. Zij hebben een complexe hoorafwijking en/of moeten functioneren in moeilijke ‘luisteromstandigheden’ (rumoerige situaties, vergaderen e.d.). Daarom hebben ze een geavanceerd toestel nodig met duurdere techniek. Zonder die “extra’s” kan men niet goed functioneren in werk- en privésituaties.
De overheid wil dat mensen zo lang mogelijk aan het werk blijven. (Ernstige) slechthorendheid is een groot risico voor eerdere uitval. Kiezen voor de mogelijkheid een goed hoorhulpmiddel aan het schaffen is daarom ook economisch noodzakelijk.
Die bijbetaling kan flink oplopen, soms tot wel € 3.000 of meer. De NVVS hoort regelmatig verhalen van mensen die gedwongen worden te kiezen: gaan we dit jaar op vakantie of is het hoortoestel nu toch echt aan vervanging toe? Of mensen zijn financieel niet eens in staat om die keuze te maken omdat ze zich de bijbetaling simpelweg niet kunnen veroorloven. De huidige vergoedingsystematiek stelt hen niet in staat om met een adequaat hoortoestel door het leven te gaan.
De NVVS voert daarom actie om politici duidelijk te maken dat de huidige vergoedingsregeling onder de maat is.
De NVVS wil een verhoging van de vergoeding van hoortoestellen naar €800 euro per toestel.
Mensen moeten elke vijf jaar recht hebben op een vergoeding (of eerder, als hun gehoor of luisteromstandigheden drastisch veranderd zijn). Het principe ‘hoe langer wachten, hoe meer vergoeding’ moet uit de Regeling Hulpmiddelen, omdat het een blokkade opwerpt om te profiteren van de zich snel ontwikkelende nieuwe hoortoesteltechnologie. Bovendien moet de voorwaarde geschrapt worden dat iemand met één goed oor, niet in aanmerking komt voor vergoeding.
[#]Lees hier waarom de NVVS de actie voerde en waarom de vergoeding voor hoortoestellen omhoog moet.
|