Oorzaken en vormen

Slechthorendendheid kent verschillende vormen, met verschillende oorzaken:

Er zijn twee soorten slechthorendheid te onderscheiden:

Geleidings- of conductieve slechthorendheid. Een slechte geleiding van het geluid in het uitwendige oor (de gehoorgang) of in het middenoor.

Waarnemings- of perceptieve slechthorendheid. Het gaat hier om een probleem in het binnenoor (het eigenlijke gehoororgaan), in de gehoorzenuw die de geluidsprikkels doorgeven naar de hersenen, of in de hersencentra zelf. Bij deze vormen van slechthorendheid komt het geluid niet alleen minder goed door, maar wordt het ook vervormd.

Waarnemingsslechthorendheid is een veelvoorkomend verschijnsel bij het ouder worden. We spreken dan van ouderdomsslechthorendheid . Beide vormen van slechthorendheid kunnen zowel  aangeboren als in een later zijn ontstaan. Ook kan bij beide vormen sprake zijn van erfelijkheid. Meer informatie hierover vindt u onder meer op de website Hoorzaken.

Geleidingsslechthorendheid kan worden veroorzaakt door een probleem met:

• de gehoorgang. Bijvoorbeeld een prop oorsmeer in de gehoorgang
• het trommelvlies. Bijvoorbeeld als een ontsteking zorgt voor een gaatje of scheuring in het trommelvlies.
• het middenoor. Een middenoorsontsteking.
• de gehoorbeenketen. Een voorbeeld hiervan is Otosclerose, waarbij een bovenmatige botgroei in het oor optreedt, waardoor het geluid niet goed wordt doorgegeven.

Waarnemingsslechthorendheid kan worden veroorzaakt door een probleem met:

• het slakkenhuis. Dit komt bijvoorbeeld voor bij het ouder worden. Er is dan sprake van verminderde zuurstofvoorziening an de haarcellen in de cochlea (slakkenhuis) in combinatie met een hoge blootstelling aan geluid in de dagelijkse situatie.
• de gehoorzenuw. Een voorbeeld hiervan is een brughoektumor, een goedaardig gezwel, dat groeit rond de gehoorzenuw in de inwendige gehoorgang.
• de hersenen.
  

(Bron: www.kno.nl)

Print dit item